බුදුන්වහන්සේ දේශනා කල නිවන් මග හේතු-පල වාදයක නොවේ. බුදුදහමද
හේතු-පලවාදයක් නොවේ. බොහෝ දෙනෙක් නිවරැදිව කරුණු වටහා නොගෙන අනුන්
කියන්නන් වාලේ මෙන් හැම දෙයටම හේතු-පල වාදයක ඉදිරිපත් කරති. බුදුන්වහන්සේ
හේතු -පල න්යායක් ලෙස ලෝකයට ඉදිරිපත් කලේ පටිච්ච සමුප්පාදයයි.
ස්වභාවයෙන්ම නැති කෙනෙක්, පුද්ගලයෙක්, යථා ස්වභාවය නොදන්නා ප්රථක්ජනයා
සිතෙන්ම නිපදවා ගෙන, ඒ හේතුවෙන්ම අවිද්යාව මුලිකව ගොඩ නගා ගන්නා සංස්කාර
ලෝකයක පැටලී, නාම-රූප දෙකක් මවාගෙන සසර ගමනේ යෙදෙන ආකාරය විස්තර කරන
බුදුන් වහන්සේගේ විග්රහයයි, පටිච්ච සමුප්පාදය හෙවත් හේතු-පල න්යාය.
එමගින් දුක නම්වු පන්ච උපාදානස්කන්ධයක් ගොඩ නැගෙන ආකාරය සහ එයට හේතුව
සිතෙන්ම මවගත් නාම-රූප ලෝකයට ඇති තණ්හාව බවත් එමගින් පෙන්වා දුන්හ.
මේ සියලු දුකටත්,සසර ගමනටත් හේතු වන්නෙ,ස්වභාවයෙන්ම ඇතිවන හේතු -පලවාදයක්
නොවේ. වැරදි දැකීම හෙවත් මිත්යා දෘෂ්ඨිය නිසා සිදුවන සිතෙන්ම කරන මවා
ගැනීමකි.
එනිසා පටිච්ච සමුප්පාදය යනු තිබිය යුතු වැළද ගත යුතු නිවරැදි මගක් නොව
දුක සහ දුක ඇතිවීමට හේතුව විග්රහ කිරිමකි.ඒ නිසා පටිච්ච සමුප්පාදය
නිවරැදිව ගැබුරින් දැක අවබෝධ කල යුතු වන්නෙ තමන්ගේ වර්තමාන තත්වය
නිවරැදිව වටහා ගැනීමටය.
තමන් දැනට සිටින තත්වය සහ එයට හේතු දැකීම, එයින් නිදහස් වීමේ මුලික
පියවරයි. එම අවබෝධය නොමැතිව චතුර් ආර්ය සත්ය අවබෝධ කල නොහැකිය. එනිසා
පටිච්ච සමුප්පදය නිවරැදිව දැකීම අවශ්ය වන්නේ, එතුලින් ලබන දැකීම දුකෙන්
ගොඩ ඒමට හේතු වන බැවිනි.
නිවන හෝ නිවන් මග හේතු-පලවාදයක් නොවේ. හේතු-පලයෙන් නිදහස්වීමකි.
හේතූන්ගෙන් යමක් හට ගන්නේද එම හේතු නිරුද්ධ වීමෙන් හට ගත් දෙයද නිරුද්ධ
වෙයි. මෙය ඉතා හොදින් වටහා ගැනීමෙන් අනිත්ය ස්වභාවය දැකිය හැකිය.
ස්ථිරවු නිත්ය වු කිසිවක් ලොව නැත. ලෝකය යනු තමා තුලම මිත්යා දෘෂ්ඨිය
නිසා උපදවා ගත් හේතු-පලයක් බව මනාව දැක අවබෝධ කල යුතුය. සම්මා දිට්ඨියට
පත්වීමට නම් තමා දැන් සිටින මිත්යා දෘෂ්ඨිය විනිවිද දැක
මිත්යාව,මිත්යාවක් ලෙසම දැකීම අත්යාවශයයයි.
එබැවින් පටිච්ච සමුප්පාද න්යාය අවබෝධ කරන්නේ එය අනුගමනය කිරීමට නොව
එයින් නිදහස් වීමටයි. එයින් නිදහස්වීමයි, නිවනට පත්වීම. විකෘතිය දැන
අවබෝධ කර ප්රකෘතියට පත්වීමයි බුදුන් දෙසු මග.
තෙරුවන් සරනයි!
© Sarath Kohilawaththage
No comments:
Post a Comment